Laserdisc

De LaserDisc is een oud optisch opslagmedium voor beeld en geluid. Het lijkt een beetje op een grote cd, maar werd vooral gebruikt voor het afspelen van films en video’s. Volgens de pagina kwam LaserDisc uit in 1978 en was het een voorloper van latere schijfformaten zoals de cd en dvd. (Wikipedia)

Een LaserDisc was meestal veel groter dan een cd, namelijk ongeveer 30 centimeter doorsnee. De schijf werd gelezen met een laser, waardoor het beeld vaak beter was dan bij videobanden zoals VHS. Daardoor was LaserDisc populair bij mensen die thuis graag films in hoge kwaliteit wilden bekijken. (Wikipedia)

Toch had LaserDisc ook nadelen. De schijven waren groot, niet handig om mee te nemen en je kon er meestal geen programma’s op opnemen zoals bij een videoband. Ook moest je bij veel films de schijf omdraaien om verder te kijken, omdat er maar een beperkte speelduur per kant was. (Wikipedia)

LaserDisc werd uiteindelijk minder populair toen nieuwere formaten kwamen, zoals de dvd. Deze waren kleiner, handiger en goedkoper in gebruik. Volgens de pagina stopte de productie van LaserDisc in 2009, nadat het formaat eerder al grotendeels was verdwenen uit normaal gebruik. (Wikipedia)

De LaserDisc is belangrijk in de geschiedenis van media en technologie. Het laat zien hoe beeldopslag zich heeft ontwikkeld van grote schijven en videobanden naar de moderne digitale opslag van nu. (Wikipedia)

Link van de website:
https://en.wikipedia.org/wiki/LaserDisc